Skrzyp polny

Roślina wieloletnia, popularna w Polsce, rośnie na glebach podmokłych i bagniskach. Obecność skrzypu wskazuje na silne zakwaszenie podłoża. Surowiec zielarski stanowi nadziemna część rośliny zbierana od czerwca do sierpnia. Skrzyp jest jednym chyba pośród polskich ziół, zawierającym w sobie tak wiele łatwo rozpuszczalnej krzemionki, a więc przyswajalnej przez organizm, oraz sole glinu i potasu, a także mało zbadany związek gorzki i sporo witaminy C.

Przetwory ze skrzypu mają zdecydowane działanie moczopędne, przeciwzapalne i antykrwotoczne. Dopiero niedawno dowiedziano się, że napar skrzypu ma zdolność oczyszczania organizmu z soli ołowiu. W medycynie ludowej wywar ze skrzypu (1 czubata łyżka surowca na 1 szklankę wrzącej wody, gotować 20 min., odstawić pod pokrywką do wystygnięcia, przecedzić) stosuje się między innymi w kamicy nerkowej, procesach krwotocznych przewodu pokarmowego, w stanach zapalnych dróg moczowych. Przyjmuje się zazwyczaj wywar ze skrzypu po 1 łyżce 4-5 razy dziennie. Skrzyp nie jest wskazany w ostrym zapaleniu nerek i miedniczek nerkowych.